Απόσπασμα από το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΑΓΙΑΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Απόσπασμα από το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο με τίτλο: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΑΓΙΑΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. Στο απόσπασμα αυτό αναφέρεται ο τρόπος λειτουργίας της Ελληνιστικής Αριστοτελικής Παιδείας που δημιουργούσε Έλληνες σε όλες τις κοινωνίες οι οποίοι γίνονταν κοινωνοί και προωθητές του Ελληνικού πολιτισμού με αποτέλεσμα τη γενικότερη ευεργεσία της ευρύτερης κοινωνίας, καθιστώντας τον Ελληνισμό αποδεκτό και αγαπητό σε όλους:

Τίποτε από όσα έχουν περιγραφεί παραπάνω δε θα μπορέσουν να αλλάξουν και να ανατραπούν αποτελεσματικά, αν δεν αλλάξει ο τρόπος σκέψης και θεώρησης του Ελληνικού λαού. Ουσιαστικά, η πλήρης αποδιοργάνωση της παιδείας είναι ο ένας από τους δύο πυλώνες με τους οποίους αλώθηκε εκ των έσω η λειτουργία της Ελληνικής κοινωνίας η οποία οδήγησε στην ποδηγέτηση του λαού και στην τελική υποταγή του στις ορέξεις της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ο άλλος πυλώνας σαφώς είναι η Δικαιοσύνη.   Στο κεφάλαιο αυτό θα αναπτυχθεί ο τρόπος με τον οποίο έγινε αυτή η υποβάθμιση της Ελληνικής παιδείας προς όφελος της Προτεσταντικής εκπαίδευσης των Κολεγίων και θα αναλυθούν οι λόγοι για τους οποίους έγινε αυτό. Στα προηγούμενα κεφάλαια αναφέρθηκε ότι η Ελληνική σκέψη, η Ελληνική κληρονομιά ήταν πάντα η μεγαλύτερη απειλή για το σύστημα. Η παιδεία ήταν το μέσο οπότε κάνοντας τους συνειρμούς καταλήγουμε στα πρώτα συμπεράσματα.

Στο κεφάλαιο αυτό λοιπόν πραγματοποιείται μία βαθύτερη ανάλυση και σύγκριση μεταξύ των εκπαιδευτικών συστημάτων του Ελληνικού κόσμου και του Αγγλοσαξονικού τόξου. Μετά τα γεγονότα και τα στοιχεία που θα παρατεθούν παρακάτω, μπορεί ο αναγνώστης να καταλάβει για ποιο λόγο διαλύθηκε η Ελληνική παιδεία και για ποιο λόγο υπερίσχυσε η αγγλοσαξονική εκπαίδευση των κολεγίων.

Η ελληνιστική παιδεία της εποχής του Αλέξανδρου του Μέγα, ήταν η καθεαυτή ερμηνεία της δημιουργίας Ελλήνων μέσω παιδείας. Μακριά από όχι μόνο αιώνες ετών, άλλα και από αιώνες κοσμοθεώρησης με τις σημερινές άναρθρες εθνικιστικές φανατικές κραυγές που εσκεμμένα χωρίς γνώση και άποψη παραβλέπουν το υπερεθνικό μεγαλείο του Ελληνικού πολιτισμού. Οι Έλληνες έχοντας «εκπαιδευτεί» άριστα στα ελληνιστικά βασίλεια, είχαν αποκτήσει γνώσεις και εμπειρίες, οι οποίες τους έκαναν αναντικατάστατα «εργαλεία» για τον οποιοδήποτε φιλόδοξο εξουσιαστή αυτού του κόσμου. Είχαν βρει το «μυστικό» της «πλεύσης» και μπορούσαν να αντιμετωπίζουν όλες τις καταστάσεις — και στην κυριολεξία να μην «βυθίζονται» σε καμία περίπτωση. Μιλάμε για τον απόλυτο σχεδιασμό. Πουθενά και κανένας δεν μπορούσε να τους αντισταθεί ή να τους «απομονώσει», ώστε να τους καταδιώξει, μετατρέποντάς τους σε «θηράματα».

Είχαν επινοήσει και την πνευματική «αναπαραγωγή» του «είδους» τους και είχαν καλύψει απόλυτα όλες τις αδυναμίες τους. Πνευματικά «αναπαράγονταν». Ο Αλέξανδρος έδωσε το «σύνθημα» της ισότητας και της αξιοκρατίας μεταξύ των πάντων μέσα στην απέραντη αυτοκρατορία του και αυτό ήταν το όλο μυστικό. Η ισότητα συνέφερε τους Έλληνες. Στην πραγματικότητα ο Αλέξανδρος —για λόγους «ισότητας»— προκάλεσε έναν αγώνα «δρόμου», γνωρίζοντας ότι οι Έλληνες ήταν οι ασυναγώνιστοι «δρομείς». Χωρίς να προσβληθεί ή να αδικηθεί κανένας από τους καταπιεσμένους λαούς της περιοχής, οι Έλληνες είχαν κατακτήσει τα ανώτερα «στρώματα» όλων των κοινωνιών της Ανατολής.

Αυτό αποτέλεσε την απόλυτη επινόηση! Επινόηση, η οποία δεν ανατρεπόταν από κανέναν, γιατί τους συνέφερε όλους. Οι Έλληνες «νικούσαν», αλλά κανένας δεν αντιδρούσε, γιατί στην πραγματικότητα όλοι μπορούσαν να γίνουν Έλληνες. Ακόμα κι αυτοί, οι οποίοι θα μπορούσαν να τους μισούν, έβρισκαν τις «πόρτες» ανοικτές, για να γίνουν όμοιοί τους. Αυτό, το οποίο περιέγραψε ο Ισοκράτης, δούλευε με τον απόλυτο τρόπο: «Το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας καλείσθαι των της παιδεύσεως της ημετέρας ή των της κοινής φύσεως μετέχοντας». Έλληνες ήταν οι μετέχοντες της κοινής παιδείας και γνώσης, ακόμα και για λόγους συμφέροντος…

Με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετούνταν οι πάντες. Οι Έλληνες κάλυπταν τη φυσική αναπαραγωγή του αίματος και δημιουργούσαν συνθήκες ευνοϊκές μέσα στις ξένες κοινωνίες. Τα φυσικά παιδιά των Ελλήνων ήταν Έλληνες και όσοι μορφώνονταν με τη βοήθεια των Ελλήνων γίνονταν επίσης Έλληνες. Το αποτέλεσμα ήταν τέλειο γι’ αυτούς. Διαφύλασσαν τα δικά τους συμφέροντα και «αποψίλωναν» τις κοινωνίες από ότι θεωρητικά θα μπορούσε να τους απειλήσει. Πριν καν τους απειλήσει, το ευεργετούσαν οι ίδιοι και είχαν έναν ακόμα ευγνωμονούντα «Συνέλληνα» έτοιμο να υπερασπιστεί τα συμφέροντά τους. Τα Κολέγια και οι «υποτροφίες», που αιώνες μετά εφάρμοσαν οι Δυτικοί, για να «κατασκευάζουν» συμπαθούντες και χαφιέδες, ήταν απομιμήσεις των αρχαίων ελληνικών πρακτικών. Τόσο πιστές απομιμήσεις, που έφτασαν στο σημείο —ακόμα και σήμερα— να ονομάζονται Greeks οι φοιτητές των αμερικανικών πανεπιστημίων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s