Απόσπασμα από το τέταρτο κεφάλαιο: ΠΩΣ Η GOLDMAN SACHS ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ

Απόσπασμα από το τέταρτο κεφάλαιο με τίτλο : ΠΩΣ Η GOLDMAN SACHS ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ:

«Η ελληνική κυβέρνηση ζητά από την Goldman Sachs να την βοηθήσει να βρει τεχνάσματα, για να μπει στη ζώνη του ευρώ λίγο μετά τη δημιουργία του νέου νομίσματος. Η Αθήνα θέλει κυρίως να κρύψει την έκταση των ελλειμμάτων της. Για να γίνει αυτό ο πρωθυπουργός των σοσιαλιστών Κώστας Σημίτης έχει την πρόθεση να απαλλαγεί από το βάρος των στρατιωτικών δαπανών το οποίο ήταν σημαντικό εξαιτίας της υποβόσκουσας διαμάχης με την Τουρκία. Σκοπός ήταν να μην φαίνονται αυτές στις δημόσιες δαπάνες.

Γιατί η Goldman Sachs να αρνηθεί μία τέτοια εντολή, με υψηλότατη αμοιβή, για να κάνει ένα νομότυπο φτιασίδωμα; Παρά τις απρόβλεπτες δυσκολίες που παρουσιάζουν οι σχέσεις με το χώρο της πολιτικής, η βοήθεια προς τα κράτη βρίσκεται στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων των επενδυτικών τραπεζών. Αν και οι ευρωπαϊκοί οίκοι έχουν την τάση να αφήνουν αυτού του είδους τις συναλλαγές για τα γραφεία των ειδικών λογιστών, οι αμερικάνοι συνάδελφοί τους παρέχουν συχνά και με κάθε νομιμότητα αυτού του τύπου τις υπηρεσίες. Και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέφυγαν στην τεχνογνωσία των μεγάλων χρηματοοικονομικών οργανισμών για να «βελτιστοποιήσουν» την εικόνα των εθνικών τους λογαριασμών. Η Ιταλία έκανε ακριβώς το ίδιο με την αμερικάνικη τράπεζα J.P. Morgan.

Για την Goldman Sachs η Ελλάδα ξαφνικά γίνεται «μάνα εξ ουρανού». Πως να μη δουν ότι μια μικρή χώρα με αδύναμη τραπεζική υποδομή, στοιχειώδεις στατιστικές των δημοσιονομικών και με ανθούσα παραοικονομία, που καθιστά προβληματική την είσπραξη φόρων και δασμών, αποτελεί «κελεπούρι»; Ένας οικονομικός κολοσσός έχει ακόμα πιο πρόσφορο έδαφος, καθώς στην Ελλάδα το χρηματιστήριο δε διαθέτει αποτρεπτικούς κανόνες, το κράτος θολώνει το οικονομικό παιχνίδι και οι δαιδαλώδεις συμφωνίες είναι ο κανόνας.

Η αυτοκρατορία Goldman ενδιαφέρεται για την Ελλάδα ειδικότερα για έναν επιπλέον λόγο: τη φύση του χρέους της. Πρόκειται για σύνθετα ομόλογα, αποτιμημένα με ασαφή κριτήρια και απροσδιόριστη δυνατότητα προεξόφλησης, τα οποία είναι απολύτως πρόσφορα για κερδοσκοπία. Με λίγα λόγια ακριβώς το αντίθετο του γαλλικού χρέους για παράδειγμα, το οποίο είναι απλό, προβλέψιμο, εύκολα ρευστοποιήσιμο, στηριγμένο σε ένα πολύ ακριβές χρονοδιάγραμμα.»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s